Με έκανες να χαρώ με τη χαρά σου, που έτσι και αλλιώς πάντα χαρούμενη ήταν η σκέψη κάθε επερχόμενης χαράς σου.

Μα αυτή η χαρά, για σένα, ήταν και ένα όνειρο, όχι σαν όλα τ 'άλλα. Σαν τα όνειρα τα άπιαστα, αυτά που φυτρώνουν σε απάτητα δάση, αυτά που βουτούν σε καθαρές θάλασσες, σαν τα όνειρα που σκαρφαλώνουν στις αχτίδες του ήλιου για να πάρουν λίγο από τη λάμψη του.

 Έλαμψες εσύ και φώτισες και τον κόσμο σου. Θερμά συγχαρητήρια Μαργαρίτα, φιλενάδα και μαθήτρια, συγχαρητήρια για την πρόσληψή σου. Σου εύχομαι καλή πρόοδο.

Finale to Chaikin Concerto for Bayan & Orchestra

Στη χώρα του τυχαίου, καθόλου τυχαία δεν είναι η αγάπη της μάνας, του πατέρα, του παιδιού, του αδελφού, της αδελφής, του φίλου, της φίλης, του συγγενή, του συντρόφου. Παραμένει αγάπη... σε θρήνο.

Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στις οικογένειες που έχασαν την αγάπη τους. Έφυγε η φωνή, έφυγε το τραγούδι τους. 

Σήμερα ήρθε παγωνιά. Η πιο βαριά του χειμώνα.

                                                                      Χ.Ε

Καλημέρα ακορντεονόφιλοι και  καλή Σαρακοστή. Σήμερα, που έχω περισσότερο χρόνο, κοιτώ τον ουρανό, απολαμβάνω τα σύννεφα και τη διαδρομή τους, ακούω τον ήχο του ανέμου και αναρωτιέμαι... μέχρι που μπορεί να φτάσει μία μουσική σύνθεση; μπορεί να περάσει τη θερμόσφαιρα και την εξώσφαιρα; τα σύννεφα έχουν αγαπημένο συνθέτη; Οι "εξωτροπικές" ερωτήσεις, με έκαναν να θυμηθώ τον Μπαχ και τη μουσική του.

Ο Μπαχ έγραψε θρησκευτική μουσική, μουσική για πληκτροφόρα, μικρά οργανικά σύνολα και πολλά κοντσέρτα. Το Βραδεμβούργιο κοντσέρτο αρ. 2, γραμμένο για έναν αριστοκράτη του Βραδεμβούργου, εκτοξεύτηκε στο διάστημα με το διαστημόπλοιο «Βόγιατζερ» (Voyager) το 1977, σε έναν χρυσό δίσκο μουσικής που θα έπαιζε σε περίπτωση επαφής με εξωγήινα όντα. To «Βόγιατζερ» ταξιδεύει ακόμη…